• فارسی
  • English

کد محصول : 6.7030

نوترون

پایپس

فرمول شیمیایی

جرم مولکولی

CAS نامبر

کد گمرکی

موارد مورد استفاده

Chemical formula C8H18N2O6S2
Molar mass 302.36 g/mol
HS Code 29335995
CAS number 5625-37-6
Storage Store at +5 to +30 °C
EC number 227-057-6
SDS available
Odour almost odourless
Form solid
Color white
p H value ~ 2.5 -3.0 (10 g/l 20°C)
Solubility in water slightly soluble
Assay ≥ 99.0 %
Description Conforms
Identification Conforms
Solubility Conforms
UV-Absorbance @ 250 nm ≤ 0.050
Chloride ≤ 0.200 %
Sulphate ≤ 0.005 %
Heavy metals ≤ 0.0005 %
Sodium ≤ 0.2 %
Loss on drying ≤ 0.50 %
Biological buffer ,pka 6.80

پایپس یک عامل بافری زیستی است که به‌طور گسترده در بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ماده یک ترکیب دو یونی است که به حفظ میزان اسیدیته پایدار در طیف گسترده‌ای از آزمایش‌های زیستی و بیوشیمیایی کمک می‌کند و از اجزای مهم در پژوهش‌های مرتبط با پروتئین‌ها، اسیدهای نوکلئیک و اجزای سلولی به شمار می‌رود.

🏭⚗️ تولید

پایپس از طریق واکنش پیپرازین با اسید اتان‌سولفونیک و تشکیل مشتق بیس(۲-اتان‌سولفونیک اسید) سنتز می‌شود. این ماده به‌صورت پودر بلوری سفیدرنگ به‌صورت تجاری عرضه می‌شود و حلالیت بالایی در آب دارد و محلول بافری با محدوده میزان اسیدیته مناسب برای بسیاری از کاربردهای زیستی تشکیل می‌دهد.

🔬 خواص

پایپس دارای فرمول شیمیایی C₈H₁₈N₂O₄S₂ است و یک ترکیب دو یونی محسوب می‌شود؛ به این معنا که در میزان اسیدیته فیزیولوژیک دارای بارهای مثبت و منفی است. محدوده بافری پایپس تقریباً ۶.۱ تا ۷.۵ است و به همین دلیل برای حفظ میزان اسیدیته نزدیک به خنثی در سامانه‌های زیستی و بیوشیمیایی مناسب است. این ماده حلالیت بالایی در آب دارد و در بیشتر آزمون‌های بیوشیمیایی اختلال قابل‌توجهی ایجاد نمی‌کند؛ ازاین‌رو یک عامل بافری چندمنظوره در محیط‌های آزمایشگاهی محسوب می‌شود.

🧪 کاربردها

  • کشت سلولی: در محیط‌های کشت برای حفظ پایداری میزان اسیدیته، به‌ویژه در کشت سلول‌های پستانداران، استفاده می‌شود.
  • مطالعات پروتئین و آنزیم: برای پایدارسازی پروتئین‌ها و آنزیم‌ها در آزمون‌های مختلف بیوشیمیایی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  • الکتروفورز: به‌طور گسترده به‌عنوان عامل بافری در الکتروفورز ژل، به‌ویژه برای جداسازی پروتئین‌ها و اسیدهای نوکلئیک، کاربرد دارد.
  • آزمون‌های بیوشیمیایی: در آزمون‌های مربوط به اندازه‌گیری فعالیت آنزیم‌ها یا حفظ فعالیت اجزای سلولی استفاده می‌شود.
  • پژوهش‌های زیستی: برای آزمایش‌هایی که به یک عامل بافری با میزان اسیدیته نزدیک به شرایط فیزیولوژیک و محدوده خنثی نیاز دارند، از جمله مطالعات فرایندهای سلولی و برهم‌کنش‌های مولکولی، مناسب است.

کشت سلولی: در محیط‌های کشت برای حفظ پایداری میزان اسیدیته، به‌ویژه در کشت سلول‌های پستانداران، استفاده می‌شود. مطالعات پروتئین و آنزیم: برای پایدارسازی پروتئین‌ها و آنزیم‌ها در آزمون‌های مختلف بیوشیمیایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. الکتروفورز: به‌طور گسترده به‌عنوان عامل بافری در الکتروفورز ژل، به‌ویژه برای جداسازی پروتئین‌ها و اسیدهای نوکلئیک، کاربرد دارد. آزمون‌های بیوشیمیایی: در آزمون‌های مربوط به اندازه‌گیری فعالیت آنزیم‌ها یا حفظ فعالیت اجزای سلولی استفاده می‌شود. پژوهش‌های زیستی: برای آزمایش‌هایی که به یک عامل بافری با میزان اسیدیته نزدیک به شرایط فیزیولوژیک و محدوده خنثی نیاز دارند، از جمله مطالعات فرایندهای سلولی و برهم‌کنش‌های مولکولی، مناسب است.