کد محصول : 1.6010
نوترون
فرمالین 4% فیکساتیو (تیشوفیکس 4)
فرمول شیمیایی
جرم مولکولی
CAS نامبر
کد گمرکی
موارد مورد استفاده
فرمالین 4% فیکساتیو (تیشوفیکس 4) یک محلول تثبیت‌کننده بافت است که به‌طور گسترده در بافت‌شناسی و آسیب‌شناسی مورد استفاده قرار می‌گیرد و از فرمالدهید حل‌شده در آب با غلظت معمول ۴٪ تشکیل شده است. این فیکساتیو برای حفظ نمونه‌های بافتی، نگهداری ساختار سلولی و جلوگیری از تخریب آنزیمی بافت ضروری است. از این محلول به‌طور معمول برای آماده‌سازی نمونه‌ها جهت بررسی‌های بعدی، از جمله مطالعات آسیب‌شناسی بافتی، ایمونوهیستوشیمی و آنالیزهای مولکولی استفاده می‌شود.
🏭⚗️ تولید
تیشوفیکس 4 با رقیق کردن فرمالدهید با غلظت ۳۷ تا ۴۰ درصد در آب مقطر تا رسیدن به غلظت نهایی ۴ درصد تهیه می‌شود. فرمالدهید به‌عنوان عامل فعال تثبیت‌کننده عمل کرده و با ایجاد پیوندهای متقاطع بین پروتئین‌ها، ساختار بافت را حفظ می‌کند. این محلول معمولاً با استفاده از سیستم بافری در محدوده میزان اسیدیته ۷.۰ تا ۷.۴ تهیه می‌شود تا شرایط مناسب برای تثبیت بافت فراهم شده و از تخریب اسیدی اجزای سلولی جلوگیری شود.
🔬 ویژگی‌ها
فرمالین 4% فیکساتیو (تیشوفیکس 4) یک محلول آبی بی‌رنگ با بوی تند و مشخص است. فرمالدهید موجود در این فیکساتیو با ایجاد پیوندهای متقاطع بین پروتئین‌ها، به‌ویژه از طریق واکنش با گروه‌های آمینی، موجب پایدار شدن بافت و جلوگیری از فعالیت آنزیمی می‌شود. غلظت ۴ درصد امکان حفظ ساختار بافت را بدون ایجاد سختی بیش از حد فراهم می‌کند؛ موضوعی که برای مراحل بعدی پردازش، برش و رنگ‌آمیزی نمونه اهمیت دارد. فرمالین ۴٪ به دلیل ویژگی‌های تثبیت‌کنندگی ملایم‌تر، در مقایسه با محلول‌های فرمالدهید با غلظت بالاتر که ممکن است برای بافت‌های ظریف بیش از حد شدید باشند، کاربرد گسترده‌ای دارد.
🧪 کاربردها
- تثبیت معمول بافت: تیشوفیکس 4 در بافت‌شناسی برای تثبیت انواع نمونه‌های بافتی، از جمله اندام‌ها، نمونه‌های بیوپسی و کشت‌های سلولی مورد استفاده قرار می‌گیرد. فرمالدهید موجود در محلول، معماری بافت را حفظ کرده و از خودگوارشی بافت جلوگیری می‌کند و به همین دلیل برای بررسی با میکروسکوپ نوری مناسب است.
- حفظ نمونه برای آسیب‌شناسی بافتی: این محلول به‌طور گسترده در بررسی‌های آسیب‌شناسی برای حفظ نمونه‌های بافتی، به‌ویژه پیش از رنگ‌آمیزی‌های بافت‌شناسی مانند رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین، استفاده می‌شود و امکان بررسی دقیق ساختارهای سلولی و مورفولوژی بافت را فراهم می‌کند.
- ایمونوهیستوشیمی: فرمالین 4% در روش‌های ایمونوهیستوشیمی برای تثبیت بافت و در عین حال حفظ ویژگی‌های آنتی‌ژنی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این محلول به حفظ یکپارچگی نشانگرهای سطح سلولی و پروتئین‌های درون‌سلولی کمک کرده و امکان شناسایی نشانگرهای زیستی اختصاصی را فراهم می‌کند.
- آنالیز مولکولی: تیشوفیکس 4 برای حفظ نمونه‌های بافتی مورد استفاده در روش‌های زیست‌شناسی مولکولی، از جمله بررسی RNA، DNA و پروتئین‌ها، کاربرد دارد و با جلوگیری از تخریب این زیست‌مولکول‌ها در طول فرایند تثبیت، به حفظ نمونه کمک می‌کند.
- کاربرد بالینی: این محلول در آزمایشگاه‌های بالینی نیز برای تثبیت نمونه‌های بیوپسی و سایر نمونه‌های بافتی با اهداف تشخیصی، از جمله تشخیص سرطان و بررسی بافت‌ها، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
تثبیت معمول بافت: تیشوفیکس 4 در بافت‌شناسی برای تثبیت انواع نمونه‌های بافتی، از جمله اندام‌ها، نمونه‌های بیوپسی و کشت‌های سلولی مورد استفاده قرار می‌گیرد. فرمالدهید موجود در محلول، معماری بافت را حفظ کرده و از خودگوارشی بافت جلوگیری می‌کند و به همین دلیل برای بررسی با میکروسکوپ نوری مناسب است. حفظ نمونه برای آسیب‌شناسی بافتی: این محلول به‌طور گسترده در بررسی‌های آسیب‌شناسی برای حفظ نمونه‌های بافتی، به‌ویژه پیش از رنگ‌آمیزی‌های بافت‌شناسی مانند رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین، استفاده می‌شود و امکان بررسی دقیق ساختارهای سلولی و مورفولوژی بافت را فراهم می‌کند. ایمونوهیستوشیمی: فرمالین 4% در روش‌های ایمونوهیستوشیمی برای تثبیت بافت و در عین حال حفظ ویژگی‌های آنتی‌ژنی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این محلول به حفظ یکپارچگی نشانگرهای سطح سلولی و پروتئین‌های درون‌سلولی کمک کرده و امکان شناسایی نشانگرهای زیستی اختصاصی را فراهم می‌کند. آنالیز مولکولی: تیشوفیکس 4 برای حفظ نمونه‌های بافتی مورد استفاده در روش‌های زیست‌شناسی مولکولی، از جمله بررسی RNA، DNA و پروتئین‌ها، کاربرد دارد و با جلوگیری از تخریب این زیست‌مولکول‌ها در طول فرایند تثبیت، به حفظ نمونه کمک می‌کند. کاربرد بالینی: این محلول در آزمایشگاه‌های بالینی نیز برای تثبیت نمونه‌های بیوپسی و سایر نمونه‌های بافتی با اهداف تشخیصی، از جمله تشخیص سرطان و بررسی بافت‌ها، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
