کد محصول : 9.3070
نوترون
بافر تریس ادتا تریتون X100 (TET)
فرمول شیمیایی
جرم مولکولی
CAS نامبر
کد گمرکی
موارد مورد استفاده
بافر تریس EDTA تریتون X-100 (TET) یک محلول بافری پرکاربرد در زیست‌شناسی مولکولی و بیوشیمی است که با ترکیب عوامل بافری و یک شوینده غیریونی، به لیز سلولی و استخراج پروتئین‌ها کمک می‌کند.
🏭⚗️ تولید
این بافر با حل کردن تریس باز و EDTA (اتیلن‌دی‌آمین تترااستیک اسید) در آب مقطر و تنظیم غلظت مولار مورد نظر تهیه می‌شود. غلظت‌های متداول شامل ۱۰ میلی‌مولار تریس و ۱ میلی‌مولار EDTA است. میزان اسیدیته محلول با استفاده از اسید هیدروکلریک یا سدیم هیدروکسید تا حدود ۷.۴ تنظیم می‌شود. سپس تریتون X-100 با غلظت ۰.۱ تا ۱ درصد حجمی به محلول افزوده شده و مخلوط به‌طور کامل هم زده می‌شود تا محلولی یکنواخت حاصل شود. بافر با استفاده از فیلتراسیون استریل شده و بسته به نوع کاربرد، در دمای اتاق یا در شرایط یخچالی نگهداری می‌شود.
🔬 ویژگی‌ها
بافر TET محلولی شفاف و بی‌رنگ است که میزان اسیدیته پایدار و قابلیت کلاته کردن یون‌های فلزی دوظرفیتی را به‌واسطه وجود EDTA فراهم می‌کند. تریتون X-100 به‌عنوان یک شوینده غیریونی ملایم عمل کرده و با برهم زدن غشاهای لیپیدی، به لیز سلولی کمک می‌کند، بدون آنکه موجب دناتوره شدن پروتئین‌ها شود.
🧪 کاربردها
- لیز سلولی و آزادسازی محتویات سلولی برای انجام فرایندهای آزمایشگاهی.
- استخراج پروتئین‌ها و به‌ویژه حل‌سازی پروتئین‌های غشایی.
- آماده‌سازی نمونه‌ها برای وسترن بلات و ایمونوپرسیپیتاسیون.
- استفاده در آزمون‌های مختلف بیوشیمیایی و زیست‌شناسی مولکولی.
- کمک به حل‌سازی پروتئین‌های غشایی و در عین حال حفظ عملکرد و ساختار عملکردی پروتئین‌ها.
⚠️ ایمنی
با احتیاط با این بافر کار شود. تریتون X-100 می‌تواند موجب تحریک پوست و چشم‌ها شود. استفاده از دستکش و محافظ چشم و کار در محیط دارای تهویه مناسب توصیه می‌شود. از بلعیدن و استنشاق محلول جلوگیری شود. پسماند این ماده مطابق با مقررات مربوط به دفع مواد شیمیایی خطرناک دفع گردد.
لیز سلولی و آزادسازی محتویات سلولی برای انجام فرایندهای آزمایشگاهی. استخراج پروتئین‌ها و به‌ویژه حل‌سازی پروتئین‌های غشایی. آماده‌سازی نمونه‌ها برای وسترن بلات و ایمونوپرسیپیتاسیون. استفاده در آزمون‌های مختلف بیوشیمیایی و زیست‌شناسی مولکولی. کمک به حل‌سازی پروتئین‌های غشایی و در عین حال حفظ عملکرد و ساختار عملکردی پروتئین‌ها.
