• فارسی
  • English

کد محصول : 6.6070

نوترون

تریس هیدروکلراید

فرمول شیمیایی

جرم مولکولی

CAS نامبر

کد گمرکی

موارد مورد استفاده

Chemical formula C4H11NO3*ClH
Molar mass 157.60 g/mol
HS Code 29221980
CAS number 1185-53-1
Storage Store at +15 to +25 C
EC number 201-064-4
SDS available
Odour odourless
Form solid
Color white
p H value 4.2 (100 g/l 20°c)
Solubility in water freely soluble
Solubility in ethanol slightly soluble
Melting point 149 °C
Boiling point ~ 230 °C
Assay ≥ 99.0 %
Description Conforms
Identification Conforms
Solubility Conforms
Melting range 144.0 to 155 °c
Absorbance @ 230 nm ≤ 0.100
Absorbance @ 300 nm ≤ 0.020
Absorbance @ 405 nm ≤ 0.004
Heavy metals ≤ 0.0001 %
Iron ≤ 0.0003 %
Sulphatad ash ≤ 0.03 %
Water ≤ 0.50 %

تریس هیدروکلراید که با نام اختصاری تریس- اچ‌سی‌ال نیز شناخته می‌شود، یک ترکیب شیمیایی پرکاربرد در بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی است که عمدتاً به‌عنوان عامل بافری برای حفظ محیطی با میزان اسیدیته پایدار در آزمایش‌های آزمایشگاهی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ماده نمک هیدروکلراید تریس(هیدروکسی‌متیل)آمینومتان است و در کاربردهای مختلف بیوشیمیایی استفاده گسترده‌ای دارد.

🏭⚗️ تولید

تریس هیدروکلراید از واکنش تریس(هیدروکسی‌متیل)آمینومتان با اسید هیدروکلریک تولید می‌شود. در این واکنش، نمک هیدروکلراید تشکیل می‌شود که حلالیت بالایی در آب دارد. این ماده به‌صورت پودر بلوری یا محلول به‌صورت تجاری عرضه می‌شود و در تهیه معرف‌های آزمایشگاهی، محلول‌های بافری و آزمون‌های بیوشیمیایی کاربرد دارد.

🔬 خواص

تریس هیدروکلراید دارای فرمول شیمیایی C₄H₁₁NO₃·HCl است و معمولاً به‌صورت پودر بلوری سفیدرنگ وجود دارد. این ماده حلالیت بالایی در آب دارد و پس از حل شدن، محلولی ایجاد می‌کند که میزان اسیدیته آن را می‌توان متناسب با نیازهای مختلف آزمایشگاهی تنظیم کرد. میزان اسیدیته معمول محلول تریس هیدروکلراید حدود ۷.۴ است، اما می‌توان آن را بر اساس نیاز آزمایش تغییر داد. تریس هیدروکلراید در محدوده وسیعی از دما پایدار است و به‌ویژه برای حفظ میزان اسیدیته در محدوده خنثی تا کمی قلیایی کاربرد دارد.

🧪 کاربردها

  • عامل بافری: برای تهیه محلول‌های بافری تریس و حفظ میزان اسیدیته ثابت در آزمایش‌های بیوشیمیایی، به‌ویژه واکنش‌های آنزیمی و آنالیز پروتئین‌ها، استفاده می‌شود.
  • الکتروفورز: در محلول‌های بافری مورد استفاده در الکتروفورز ژل به کار می‌رود تا میزان اسیدیته در هنگام جداسازی اسیدهای نوکلئیک و پروتئین‌ها پایدار باقی بماند.
  • کشت سلولی: به‌عنوان یکی از اجزای محیط‌های کشت برای پایدارسازی میزان اسیدیته و فراهم کردن محیط مناسب برای رشد سلول‌ها استفاده می‌شود.
  • آزمون‌های بیوشیمیایی: در آزمون‌های مرتبط با فعالیت آنزیم‌ها، اندازه‌گیری پروتئین و روش‌های زیست‌شناسی مولکولی مانند واکنش زنجیره‌ای پلیمراز و وسترن بلات کاربرد دارد.

عامل بافری: برای تهیه محلول‌های بافری تریس و حفظ میزان اسیدیته ثابت در آزمایش‌های بیوشیمیایی، به‌ویژه واکنش‌های آنزیمی و آنالیز پروتئین‌ها، استفاده می‌شود. الکتروفورز: در محلول‌های بافری مورد استفاده در الکتروفورز ژل به کار می‌رود تا میزان اسیدیته در هنگام جداسازی اسیدهای نوکلئیک و پروتئین‌ها پایدار باقی بماند. کشت سلولی: به‌عنوان یکی از اجزای محیط‌های کشت برای پایدارسازی میزان اسیدیته و فراهم کردن محیط مناسب برای رشد سلول‌ها استفاده می‌شود. آزمون‌های بیوشیمیایی: در آزمون‌های مرتبط با فعالیت آنزیم‌ها، اندازه‌گیری پروتئین و روش‌های زیست‌شناسی مولکولی مانند واکنش زنجیره‌ای پلیمراز و وسترن بلات کاربرد دارد.