• فارسی
  • English

کد محصول : 4.0070

نوترون

تریس بیس

فرمول شیمیایی

C4H11NO3

جرم مولکولی

121.14 g/mol

CAS نامبر

77-86-1

کد گمرکی

29221980

موارد مورد استفاده

Chemical formula C4H11NO3
Density 1.353 g/cm3
Molar mass 121.14 g/mol
HS Code 29221980
CAS number 77-86-1
Storage Store at +15 to +25 °C
EC number 201-064-4
SDS available
RTECS TY2900000
R phrase R 36/38
Odour odourless
Form solid
Color colourless
p H value 10.2 – 10.6 (6 g/l 20°C)
Solubility in water 800 g/l (20°c)
Melting point 169 – 172 °C
Boiling point 219 – 220 °C
Assay 99.8 100.1 %
Description Conforms
Identification Conforms
Solubility Conforms
In water insoluble matter ≤ 0.005 %
Absorbance @ 290 nm ≤ 0.2 %
Chloride ≤ 0.001 %
Sulphate ≤ 0.005 %
Heavy metals ≤ 0.0005 %
Iron ≤ 0.0005 %
Sulphatad ash ≤ 0.05 %
Water ≤ 0.5 %

تریس باز (تریس (هیدروکسی متیل)آمینومتان) یک ترکیب آلی بلوری سفید است که به طور گسترده به عنوان عامل بافر در تحقیقات زیستی و بیوشیمیایی استفاده می شود. این ترکیب معمولا به سادگی «تریس» نامیده می شود و به دلیل پایداری و غیرواکنشی بودن در محدوده های فیزیولوژیک pH ارزشمند است.

🏭⚗️ تولید
باز تریس به صورت صنعتی از طریق واکنش آمونیاک با فرمالدهید سنتز می شود و سپس مراحل هیدروکسی متیلاسیون برای تشکیل ترکیب نهایی انجام می گردد. این فرایند منجر به محصولی جامد و پایدار می شود که برای استفاده در کاربردهای آزمایشگاهی و دارویی مناسب است.

🔬 ویژگی ها
باز تریس به صورت یک پودر بلوری سفید و بی بو ظاهر می شود. فرمول شیمیایی آن C₄H₁₁NO₃ است و جرم مولی آن تقریبا ۱۲۱.۱۴ گرم بر مول است. این ماده در آب بسیار محلول است و pKa آن حدود ۸.۱ pKa در ۲۵ است°C که آن را برای محلول های بافر در بازه pH ۷.۰ تا ۹.۰ ایده آل می کند. تریس حساس به دما است و ظرفیت بافر pH آن می تواند با تغییرات دما کمی تغییر کند.

🧪 کاربردها
تریس بیشتر به عنوان بافر در زیست شناسی مولکولی، بیوشیمی و آزمایشگاه های کشت سلولی استفاده می شود. این ماده جزء کلیدی در بسیاری از سیستم های بافر مانند TAE و TBE است و برای الکتروفورز اسیدهای نوکلئیک به کار می رود. تریس همچنین در پروتکل های خالص سازی پروتئین و به عنوان بخشی از بافرها در PCR، استخراج DNA و واکنش های آنزیمی به کار می رود.

⚠️ ایمنی
پایه تریس معمولا برای استفاده آزمایشگاهی ایمن تلقی می شود و سمیت کمی دارد. با این حال، ممکن است در صورت قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آن، باعث تحریک خفیف چشم ها، پوست یا دستگاه تنفسی شود. باید با احتیاط های استاندارد آزمایشگاهی کنترل شده و در مکانی خنک و خشک نگهداری شود که کاملا مهر و موم شده باشد تا از جذب رطوبت جلوگیری شود.

 

تریس بیشتر به عنوان بافر در زیست شناسی مولکولی، بیوشیمی و آزمایشگاه های کشت سلولی استفاده می شود. این ماده جزء کلیدی در بسیاری از سیستم های بافر مانند TAE و TBE است و برای الکتروفورز اسیدهای نوکلئیک به کار می رود. تریس همچنین در پروتکل های خالص سازی پروتئین و به عنوان بخشی از بافرها در PCR، استخراج DNA و واکنش های آنزیمی به کار می رود.